قطعه زیر را یک پیرمرد 85 ساله در آستانه مرگ نوشته است .

" اگر می توانستم یک بار دیگر زندگی کنم ، سعی می کردم بشتر اشتباه کنم ، بی عیب و نقص نباشم ، بیشتر استراحت می کردم .خیلی چیزها بود که آنها  را نباید جدی می گرفتم ، باید دیوانه تر می بودم .

اگر یک بار دیگر به دنیا می آمدم ، بیشتر شانس خود را امتحان می کردم ، بیشتر سفر می رفتم ، قله های بیشتری را فتح می کردم ، در رودخانه های بیشتر شنا می کردم ، به نقاط تازه تری می رفتم و بیشتر بستنی می خوردم .

با مشکلات حقیقی روبرو می شدم و مشکلات خیالی را کنار می گذاشتم .

می دانید ، من از آن دسته آدمهایی بودم که در تمام لحظات زندگی محتاط ، عاقلانه و سالم زندگی می کردم . اگر دوباره متولد می شدم ، تمام لحظات زندگی را از آن خود می کردم .

من از آن دسته آدمهایی بودم که همیشه با دماسنج ، کیسه آب جوش و بارانی و چتر نجات سفر می کردم . اگر بار دیگر متولد می شدم ، سبک تر به مسافرت می رفتم .

اگر زندگی بار دیگر تکرار می شد ، در سپیده دم روزهای بهاری ، با پای برهنه پیاده روی می کردم و در پاییز ، تا دیر وقت به خانه بر نمی گشتم ، بیشتر چرخ و فلک سواری می کردم ، طلوع خورشید را بیشتر تماشا می کردم و با بچه ها بیشتر وقت می گذراندم . فقط اگر زندگی بار دیگر تکرار می شد .

اما می دانید که نمی شود ! "

نادین استیر

دوستان عزیزم امیدوارم منظور حرف هاشو دقیقا درک کرده باشید .

آیا من و شما هم روزی آرزو های این پرمرد را زمزمه می کنیم ؟

صاحب مغازه ای ، کاغذی را بالای در مغازه اش زده بود .  روی آن نوشته بود : ((توله سگ برای فروش ))

این آگهی ها توجه بچه ها را فورا جلب می کند . به همین دلیل پسرک ریز نقشی آمد و زیر تابلو ایستاد و پرسید : (( توله سگ را چند می فروشید ؟ ))

صاحب مغازه جواب داد : (( از 30 دلار داریم تا 50 دلار))

پسرک جیبهایش را گشت و مشتی پول خرد بیرون آورد و گفت :

((من دو دلار سی و هفت سنت دارم . می توانم لا اقل آنها را ببینم ؟ ))

صاحب مغازه لبخندی زد و سوتش را به صدا در آورد و توله سگ کوچولویی که پایش لنگ بود ، از داخل لانه اش بیرون آمد . پسر پرسید : (( چه اتفاقی برای این سگ کوچولو افتاده ؟ ))

صاحب مغازه گفت : (( دامپزشک او را معاینه کرده و گفته که مشکل مادرزادی دارد و برای همیشه لنگ خواهد بود .))

پسرک با هیجان گفت : (( من این سگ را می خواهم .))

صاحب مغازه گفت : (( اگر این سگ را می خواهی ، لازم نیست پول بدهی . من آن را مجانی به تو می دهم .))

پسر عصبانی شد . در چشمهای صاحب مغازه خیره شد ، انگشتش را به طرف او گرفت و با لحنی تهدید آمیز گفت : (( نمی خواهم آن را مجانی به من بدهید . آن توله سگ هم به اندازه بقیه سگ ها می ارزد . من پولش را کامل می دهم . الان دو دلار و سی هفت سنت دارم .بقیه اش را وقتی پول تو جیبی ام را گرفتم ، می دهم ))

صاحب مغازه بار دیگر گفت : (( اما لازم نیست این سگ را بخری . او نمی تواند دنبال تو بدود ، بپرد و بازی کند . ))

پسرک جلو آمد ، شلوارش را بالا زد و آن را به صاحب مغازه نشان داد . میله فلزی بزرگی به پای چپ او بسته بودند . بعد به صاحب مغازه نگاه کرد و با لحنی معصومانه گفت : (( خود من هم نمی توانم بدوم و بازی کنم . این سگ کوچولو به کسی نیاز دارد که درد او را بفهمد .))

موسی مندلسون ،پدر بزرگ آهنگساز مشهور آلمانی ، مردی زشت و کریه چهره بود . قدی کوتاه و قوزی بر پشت داشت .

روزی موسی در هامبرگ با تاجری آشنا شد که دختری بسیار زیبا به نام فرومتژه داشت .  موسی در کمال ناباوری دلباخته آن دختر شد ، اما فرومتژه از ظاهر بدریخت او بیزار بود .

وقتی قرار شد موسی به شهرش باز گردد ، تمام شجاعتش را به کار گرفت تا آخرین فرصت برای گفتگو با او را غنیمت شمرد . دختر زیبا به راستی به فرشته های بهشتی می مانست . دختر به او نگاه نکرد و قلب موسی از اندوه و ناراحتی به درد آمد . 

 موسی تلاش کرد باب گفتگو را بگشاید . با شرمساری گفت : (( آیا می دانید که عقد انسانها در آسمانها بسته می شود ؟ ))

دختر که به کف اتاق می نگریست ، گفت : ((بله ، نظر شما چیست ؟ ))

-موسی گفت :((من معتقدم که خداوند هنگام تولد هر پسری مقرر می کند که او با کدام دختر ازدواج کند . وقتی من به دنیا آمدم ، عروس آینده ام را نشانم دادند . خداوند فرمود : ((همسر تو گوژپشت است )) ، درست همان موقع از ته دل فریاد کشیدم و گفتم :((خداوندا ! گوژپشت بودن برای زن بسیار ناراحت کننده است . لطفا آن قوز را به من بده و هر چه زیبایی است به او عطا کن .))

فرومتژه سرش را بلند کرد و میخکوب به او نگریست و از تصور این واقعه بر خود لرزید .

او سالها همسر با وفای موسی مندلسون بود .